Forum Dyskusyjne Portalu Mrooczlandia
Witamy gościa ( Zaloguj się | Zarejestruj ) Wyślij ponownie potwierdzenie rejestracji

>

  Reply to this topicStart new topicStart Poll

> Poezja Egzystencjalna
Maniek
Post: May 15 2009, 09:16 PM
Quote Post
Unregistered


Dam coś od siebie...

Życie i Śmierć

Życie jest jak fraszka.
Bywa, że to porażka.
Najpierw cierpienie i łzy.
A później mogiły mgły.

I teraz myśl się nawija.
Czy warto żyć jak żmija?
Czy warto kąsać dłonie?
Karmiące nas już w łonie?

Czy warto zabijać?
I swe losy pozawijać?
Czy psuć sobie Karmę,
Opuszczając Dharmę?

Warto żyć, a nie wegetować.
Spełniać się i niczego nie żałować.
Oszczędzić sobie łez.
Wąchać z radością bez.

A gdy smutku dosięgnie macka.
Nie prosić o radość jak żebraczka.
Lecz odbić się od dna.
I sięgnąć szczytu w życiu swego dnia.

Gdy egzystencji przyjdzie kres.
Spojrzysz na dziesięć bożych tez.
I zrozumiesz, że Bycie to sen.
Pojmiesz nauki Zen.

Oświecenia ujrzysz progi.
Lecz na Twej głowie ujawnią się rogi.
Nie wstąpisz do raju, nie zaznasz spokoju.
Dopóki nie zmienisz ponownie swego stroju.

I Koło Życia znów Cię powita.
I ząb o ząb znów zazgrzyta.
Kolejne doświadczenia.
Smutki i cierpienia.

Póki czystości nie poznasz ton.
Zanurzysz się w mroźną toń.
A gdy dzień wykończy cię.
Ponownie narodzisz się.

Koło zatoczysz wiele razy.
Aż poczujesz smak ekstazy.
I śmierć ci więcej panować nie będzie.
Będziesz, jak wielu innych w rzędzie.
Top
1 użytkownik(ów) czyta ten temat (1 gości i 0 ukrytych)
0 zarejestrowanych użytkowników:

Topic Options Reply to this topicStart new topicStart Poll